ตายไปแล้วได้อะไรน้า?

เรื่องมันเกิดขึ้นตั้งแต่ที่กุพยายามนึกเรื่องเขียนบลอกยังไงก็นึกไม่ออกซะที กุไม่มีเรือ่งเขียนแล้ว เวลาแม่งมีเรื่องเขียนทีนึงแม่งก้ออกมาไม่ยอมหยุด เรื่อง20 เรื่องตีกันจนหัวกุแทบระเบิด

กุก็มีความเห็นเหมือนบีบีนิดนึง ที่ว่ากุก็อยากให้บลอกกุดังๆกะเค้าเหมือนกัน แต่กุก็ไม่ชอบที่จะไม่อ่านของคนอื่นแล้วไปเมนบลอกเค้า กุไม่ชอบเลยที่จะไม่อ่านบลอกกุแล้วเข้ามาหวัดดี สาดน้ำสงกรานต์ แม่งสิ มันจะหลอกให้กุไปอ่านบลอกมันล่ะสิ ถ้ามาอย่างงี้กุจะเข้าไปด่าแม่ง กุก็เลือกบลอกอ่านเหมือนกัน ไม่ใช่ว่าอ่านซี้ซั้ว

แล้วที่กุพูดหยาบคายอย่างนี้ แม่งก็เริ่มมาจากเห็นเพื่อนแม่งพิมคำหยาบในบลอกของมัน ตอนแรกกุก็คิดว่าไม่ควร แต่พอพิมแล้ว กลับกลายเปนว่าตัวกุอีกคน ออกมาแล้ว บลอกนี้เลยกลายเปนบลอกชั่วช้าของกุไป

กุเปนคนชั่วและเลว

เหมือนกันแหละ กุก็คิดอยู่เสมอ

กางเกงในกุใส่เปนอาทิตย์ถึงซักที ดังนั้นกุเลยซื้อเปนสีดำซะส่วนใหญ่ เพราะอะไรรู้มั้ย สมมุติว่ามึงขี้แล้วไม่มีที่ฉีดล้างก้นอ่ะ แล้วมึงต้องเอากระดาษเช็ดก้นมาเช็ด มันไม่มีทางสะอาดอยู่แล้วววว ก็เลยต้องใช้สีดำ เพราะเวลาเปื้อนขี้แล้วไม่เห็น อีกอย่างเวลากุฉี่ กูก็สะบัดฉี่ออกไปจากจู๋ไม่หมด แม่งไม่รู้เปนเหี้ยไร มันก็จะมีฉี่เหลืองๆติด ถ้ากูใส่กางเกงในสีขาว กุก็เลยซื้อสีดำใส่ซะหมดปัญหา

ฟังอย่างงี้แล้วเห็นกุเปนคนซกมกใช่มั้ย แต่กุก็อาบน้ำทุกวันเฟ้ย ไม่เหมือนไอ่วิน แม่งอาทิตย์นึงอาบน้ำกี่วันนับได้เลย สกปรกมาก ห้องแม่งก็เหม็น

สิวแม่งก็ขึ้น ฮอโมนแม่งจะเยอะทำเหี้ยไรนักหนา ขึ้นหน้ายังไม่พอ ยังตามไปขึ้นหน้าอกกุอีก แล้วตอนนี้กุอยู่อเมริกา จะให้กุไปหาหมอสิวที่ไหนว่ะ แพงก็แพง กลับไปแม่กุก็บ่นอีกว่าไม่อยากให้หา แต่เพื่อนแม่งก็ทัก กุก็เสียเซ้วเปนเหมือนกันนะเฟ้ย ถ้ากุหน้าใสจั๋วเมื่อไหร่นะมึง กุจะไปสมัครเปนดาราเลย

กุสูง 172 กุไม่พอใจในความสูงตัวเอง กุรู้ว่านายหลวงสอนให้ใช้หลักเศรฐกิจพอเพียง แต่กุอยากสูงอีกนี่หว่า ตอน ม 3 กุแม่งไม่น่าไปเล่นดนตรีไทยเล้ยยย ถ้ากุอยากสูงตั้งแต่ตอนนั้นกุก็คงรีบออกกำลังกายเยอะๆ กุก็คงสูงกว่านี้ แต่แม่กุบอกว่า ผู้ชายจะสูงถึงอายุ25 กุมีเวลาอีก 5 ปี ที่จะสูง แต่แม่งไม่ขยับมาสองปีแล้วเนี่ย กุขออีก 5 เซนจะได้มั้ย พระเจ้า

หน้าตากุก็โหล คนที่คณะกุก็มีหน้าอย่างกุอีกสามคน คนนึงเปนรุ่นพี่ อีกคนเปนผู้หญิง ทำไมแม่งต้องหน้าเหมือนกุด้วยว่ะ ไม่เข้าใจ แล้วเวลากุถูกเรียกกุก็จะถุกเรียกเปนชื่อของพี่คนนั้น กุไม่ได้ชอบหรอกนะ ที่รุ่นพี่แม่งเรียกกุงั้น กุอยากด่าไปด้วยซ้ำ แม่งจะชื่อกุไม่ได้ไม่พอยังเรียกกุด้วยชื่อคนอื่น สัด แก่กว่าปีเดียว อย่าเก๋า

กุก็ส่องกระจกดู แม่งก็ไม่เห็นเหมือน ทำไมแม่งบอกว่าเหมือนกันนักว่ะ สัด

แฟนกุก็มีกิ๊ก กิ๊กมันแม่งก็โง่ ยอมให้หลอกอยู่ได้ กุก็โง่ยอมมัน ก็แม่งบอกจะฆ่าตัวตายนี่หว่า กุก็ไม่อยากให้ใครตาย กุก็เลยต้องยอม สุดท้ายแล้วกุโง่เองใช่มั้ย กุรักเค้าเอง ทำไงได้ แล้วยังให้กุวางแผนไปหลอกเค้าอีก กุก็ดันไปทำตามอีก นี่กุจะโง่ไปถึงไหนเนี่ย หรือว่ากุอยากจะเปนคนเลวไปวันๆแค่นั้นหรออ ไม่หรอกน่า

เพื่อนแม่งก็ทะเลาะกัน แม่งเปนเหี้ยไร แค่เรื่องกินซีเรียลตอนเย็น แม่งก็เก็บไปคิด แล้วแม่งพวกที่เอาไปนินทา สุดท้ายแม่งก็เหี้ยๆกันทั้งนั้น เจริญเถอะมึง กุก็ไม่เข้าใจว่าแม่งจะโกรธเหี้ยไรเรื่องแค่นี้ จะเก็บไปคิดทำเหี้ยไร จะบอกว่าผู้หญิงก็เงี้ยหรอ เวน

หัวเสียบจีเพน กุก็หาย กุก็เสียบไว้ที่กล่อง อยู่ดีๆ วันก่อนมันก็หายไป ห้องแม่งก็มีอยู่แค่นี้ หาไม่เจอว่ะ สัด แม่งจะไม่อยากให้กุวาดรูปใช่มั้ย จะให้กุคิดว่าแม่บ้านที่ทำความสะอาดขโมยไปก็ใช่เรื่อง

คนดำที่นี่แม่งก็พูดฟังยาก บ้านแม่งร้องแต่เพลงแร๊บ เลยพูดเปนภาษาแรบ คนที่นี่แม่งก็อ้วนยิ่งกว่าหมู แม่งจะกินทำเหี้ยไรนักหนา กุว่าไม่ใช่กินล่ะ แม่งแดกมากกว่า

แล้วกุก็เปนโรคจิตอีกอย่างไม่คอ่ยชอบให้ใครมายุ่งกะของๆกุ ตอนนั้นก็มีเรื่องคอมเนี่ยล่ะ คือว่าคอมกุมันเปนโนตบุคใช่ป่ะ แต่ที่นี่เค้าเรียกแลปทอป กุก็จะแรดเรียกตามมั่ง

แล้วทีนี่จะมีเพื่อนคนนึงชื่อวิน เปนพวกบ้าการตุน วันๆแม่งนอนอืดอ่านการตูนอยู่นั่น มันไม่มีคอมไง มันก็จะยืมโนตบุคกุไปเล่น แล้วมันก้เข้าเวปประมูล ห่า ไปโหลดรูปโป๊มาลง กุก็บอกมันว่าอย่าโหลด เพราะกุเคยโหลดแล้วเด๋วมันโดนไวรัส มันก็ไม่ฟัง ไปเอาเกมโป๊มาลง มันว่ามันไม่ได้โหลด แต่ลงจากแผ่นเลย สาดดดดดเกรียนที่สุด

กุก็บอกว่าอย่าเอาเกมมาลงเครื่องกุ มันก้บอกว่ามันลงลองเล่นแล้วก็จะลบ

ตอนมันโหลดรูปโป๊เนี่ยมันก็จะซ่อนไว้ในโฟลเดอแปลกๆ ไม่ให้กุจับได้ แต่พอดีกุฉลาดว่ะวิน กุก็ค้นเจอทุกที

เวลามันทำงานแม่งก็จะมาอ้างว่าต้องใช้คอมเครื่องกุ เส็จแล้วกุก็เห็นแม่งเอาไปเข้าประมูลทุกที แม่งจะเงี่ยนไรนักหนาว่ะ สัด หน้าก็หี่นพออยู่แล้ว

จนไปเรื่อยๆ กุก็ไม่อยากให้แม่งยืมมากกๆ แต่กุก็ไม่รู้เปนเหี้ยไรไม่บอกมันไป

วันนั้นกุก็เล่นของกุไป มันก็มาเคาะห้องบอกว่าถ้าจะนอนแล้วให้เอาคอมไปให้มันยืม แม่งพูดเหมือนเปนของตัวเองซะงั้น มันก้รุ้นะว่ากุไม่อยากให้มันยืม กุแสดงออกซะขนาดนี้ อย่าแกล้งโง่สิว่ะ

แล้วกุก็เล่นไปเรื่อย จนตีสองแม่งก็มาอีก กุก็บอกกุยังเล่นอยู่ จนรอบสามมาอีก กุล๊อคห้องไปแกล้งทำไม่อยู่ แม่งก็เลยเคาะห้องใหญ่ เคาะอยู่นั่นแหละไม่ยอมหยุด กุก็เงียบไม่ตอบไร กุจะดูว่าแม่งใครจะอดทนกว่ากันว่ะ แล้วมันก็โทรศัพเข้ามือถือกุ กุก็ไม่รับ มันโทไม่ยอมวางเปนสิบรอบ พร้อมกับเคาะห้องอยู่นั่นแหละ เรียกกุ ถามว่ากุเข้าห้องน้ำอยู่หรอ กุไม่ตอบอะไรเลยนะ มันทำอยู่เปนสิบนาที แม่งไม่ยอมไปซักที กุก็ไม่ตอบไรแม่งสักที

จนมันพูดว่าเฮ้ยเปนโรคหัวใจป่าวว่ะ เท่านั้นแหละ แม่งจะพังประตูเข้ามา กุเลยต้องไปเปิดให้มัน แล้วกุก้ถามว่าเปนเหี้ยไร จากนั้นมันก็อยู่ในห้องกุ ไปเอาการตูนกุมาอ่าน ค้นการตูนกุซะเละ เลวสัด นั่งดุกุเล่นคอม คือมันจะเอาคอมกุให้ได้อ่ะ กุก็ไม่ยอมแพ้ว่ะ กุก็เล่นของกุไปเรื่อยๆ เวปที่เล่นประจำแม่งก็หมดจนไม่รู้จะเล่นเวปไหนแล้ว แต่กุก็ไม่ยอมแพ้โว๊ยยย

จน 7 โมงเช้า มันก็ยอมแพ้ บอกว่าไปนอนก็ได้ว่ะ พอมันออกไปเท่านั้น กุก็ล็อคห้องแล้วลงไปนอนทันที เปนอันจบสงครามพลังจิตไปอีกยก และกุชนะ แต่เหนื่อยมากเลยว่ะ

กุไม่เคยคิดที่จะเขียนไรแบบนี้เลย เพราะแต่ก่อนกุกลัวคนที่รู้จักมาอ่านแล้วเอาไปเล่า คงจะเหมือนกับกุนินทาเค้าลับหลังแน่ๆ แต่ตอนนี้ก็ช่างแม่งล่ะ เพื่อนแม่งก็บอกว่าเปนบลอกของตัวเอง อยากเขียนไรก็เขียนได้ กุก็แค่เขียนไปเรื่อยเปือย ถ้าใครอยากเอาไปคิดให้ปวดหัว ก็แสดงว่ากุเก่งมากที่เขียนให้มึงรู้สึกแย่ได้อ่ะนะ จะมองกุไม่ดีก็ตามใจ เ%C
edit @ 2005/04/21 10:35:42