บทเรียนจากกุ บทที่หนึ่ง ทำไงให้เขียนบลอกเก่งๆจากกุ
posted on 27 Apr 2005 21:29 by bradกุชอบแพล่ม และชอบพล่ามเปนที่สุด กุเขียนเก่งมากกว่าพูด กุตอนปกติกุเปนอีกคน อยู่เฉยๆมึงคงไม่เชื่อหรอกว่ากุจะเปนคนที่พล่ามและเขียนอะไรเก่งมากเท่านี้ กุตัวจิงนั้นเงียบๆ ถ้าไม่สนิทกุไม่คุยกะใคร ถ้าไม่เพื่องานกุไม่เสียเวลาไปเสวนา เวลากุเล่นเอ็มกุเปนอีกคน เวลากุเขียนบลอกกุเปนอีกคน เวลากุเมากุก็เปนอีกคน มึงไม่ต้องงง มึงไม่ต้องสน เพราะมันเรื่องของกุ ท่องไว้ๆ เรื่องของคนอื่นที่กุเอามาเล่าให้ฟัง มึงแค่พูดกับตัวเองว่า ออคนแบบนี้ก็มีในโลก แล้วก็จบ ไม่ต้องสนใจ ไม่ต้องอยากรู้อยากเห็น พออ่านจบ ก็ไปสนเรื่องของตัวเองต่อ เรื่องของกุคือเรื่องของกุ เรือ่งของมึงคือเรื่องของมึง กุยังไม่ไปยุ่งเกี่ยวกะมึง มึงจะมายุ่งกะกุทำป่ะอะไร
กุทำไมขี้บ่นจังว่ะ บ่นเปนภาษาเขียนด้วยเก่งมั้ย ดีที่ไม่บ่นเปนเสียง คนไม่อยากฟังจะได้ไม่ต้องฟัง คนอยากฟังกุบ่น ก็มาอ่าน ฮ่าๆ บ้าป่าวว่ะ เข้ามาฟังกุบ่น หรือว่ากุบ่นสนุกละสิ
กุนี่เลว หลงตัวเอง แถมยังด่าคนอ่านอีก
ขอโทษนะคร้าบบบบ ถ้ากุไม่มีมึง บลอกกุคงไม่มีคนเม้น กุด่ามึงเพราะรักมึงนะ อยากให้มึงได้ดี อยากให้มึงคิดเปน ถึงแม้ว่ามึงจะไม่สนเท่าไหร่ แต่มึงก็อ่านไปหมดแล้วใช่มั้ยล่า
อยากรู้มั้ยว่าทำไงให้เขียนเก่งๆ อ่ะไม่อยากรู้หรอ ดีๆ กุจะบอก
ก่อนอื่นมึงต้องไปซื้อโยเกิตมาสิบสองอัน แล้วแดกมันเข้าไปแทนข้าวเช้า เที่ยง เย็น ฉะนั้น หยุดอ่านก่อนแล้วไปซื้อตอนนี้เลย กุจะรอ
.
.
.
.
.
ทำรึยัง ถ้าทำแสดงว่ามึงยังโง่อยู่ จำที่กุด่ามึงบลอกก่อนหน้านี้ไม่ได้หรือไง
เอาละ ของจิง ก่อนอื่นมึงต้องเปลี่ยนความในหัวมึงก่อน สมองก้อนเล็กๆของมึงกุรู้ว่าไม่ค่อยมีรอยหยักเท่าไหร่ แต่กุจะพยายามพูดให้มึงเข้าใจง่ายๆล่ะกัน
มึงต้องเริ่มจากการเชื่อ เวลามึงฟังมึงเชื่อเค้าหมดมั้ย เค้านินทามาว่าเพื่อนมึงเปนหยั่งงั้นอย่างงี้ นิสัยเหี้ย หน้าหยั่งกะปลาจวด ชอบดูถูกคน เรียกผู้หญิงว่ามึง มึงเชื่อหมดมั้ย ถ้าเชื่อหมดแปลว่าโง่ โอเค กุจะไม่ด่ามึงละ
หัดไม่เชื่อบ้าง
อาจานกุสอนว่า เวลาอาจานบอก ไม่ได้หมายความว่าจะต้องเชื่อหมด มึงแค่ฟัง แล้วเอาไปคิดพิจารณา แล้วคิดเอง ว่ามึงจะเชื่อ หรือมึงจะทำใหม่ มึงคิดเองก่อน ก็เหมือนกับสมมุติว่ามึงเปนนักเขียนการตูน นักสร้างหนัง นักแสดง พอคนวิจารมา มึงก็ไม่ควรจะเชื่อหมด มึงควรรับฟังที่เค้าบอก มึงไม่ควรทำตามเค้า เพราะมึงก็มีดีของมึงจิงมั้ย ต่างความคิด ต่างคน ก็ทำให้ไมถุกใจกันได้ รับคำวิจารมาเพื่อพัฒนาตนเอง แต่ถ้ามีเหมือนกันสักสองอัน ก็ควรจะพิจารณาเปนพิเศษ
อ่านหนังสือ อ่านบลอก มึงเชื่อทั้งหมดมั้ย มึงเชื่อที่กุเล่าทั้งหมดหรอ ฮ่ะๆ โงงงง.... อะไม่ด่าๆ เด๋วจะร้อง ก็เหมือนกัน อ่านหนังสือ ไม่ต้องเชื่อทั้งหมด คิดเองบ้างว่าจิงหรอ เปนหยั่งงี้ได้มั้ย เปนอย่างงี้มีด้วยหรอ ทำไมกุไม่เปนแบบนี้ บางทีอ่านไปไม่ต้องคิดมากขนาดนี้ก็ได้ อ่านจบก้จบ ไม่ต้องสงสัย และไม่ต้องมีคำถาม อ่านเพื่อความบันเทิง ดุหนังเพื่อความบันเทิง จบมา ไม่ต้องงง ว่าพระเอกทำไมมีสองคน ทำไมนางเอกไปมีชู้ ตอนนางเอกมีเซกกับไอ่เหี้ยนั่น ใส่ถุงยางรึป่าว นางเอกเมนไม่มาหรอ มึงไม่ต้องสงสัย เข้าใจมั้ย ทำสมองให้ว่างๆ บางครั้งมึงก็ไม่ต้องเปนตัวมึงก็ได้ มึงเปิดใจรับอะไรใหม่ๆหน่อย
เปนไง ทำได้มั้ย มันอาจจะไม่ง่าย สำหรับการเริ่มต้น ไว้กุจะมาสอนต่อ
ตอนนี้กุคิดไม่ออกว่ะ ขอสาภาพตามตรง ฮ่าๆ
แล้วหวังว่าพอมึงอ่านจบ คงจะไม่เชื่อที่กุพูดทั้งหมดข้างบนหรอกนะ ฮ่าๆ
ล้อเล่น เชื่อดิๆ ข้างบนนี้กุไม่ได้แต่ง กุจิงใจ เล่าให้ฟังจิงๆ
ลองดูนะ ว่าเปลี่ยนความคิดได้มั้ย
ไว้มาเล่าใหม่
edit @ 2005/05/08 00:31:36

ฮี่ๆๆ


#1 By หุ่นไม่เอาถ่าน on 2005-04-27 21:37