ตายไปแล้วได้อะไรน้า?

กูเข้มแข็ง

.

กับคนที่กูเคยคิดว่า กูไม่อาจหนีจากเค้าไปไหนได้เลย กูมีความสุขที่ได้อยู่ใกล้เค้า แต่ก็เป็นทุกข์แทบตายเมื่อเค้าเลือกคำว่าเพื่อนมากั้นกูเอาไว้

กูพอจะรู้ ว่าคนอกหัก มันน่าเจ็บปวดจนอยากจะตาย กูรู้ว่าคำว่าเพื่อนที่ถูกยัดเยียดมาให้ทั้งที่เราไม่ต้องการ มันน่าแค้นใจสักแค่ไหน

ปวดใจสุดๆ เป็นทุกข์สุดๆ หดหู่สุดๆ

การที่มีความสุขเมื่อได้อยู่กับคนที่เรารัก การทำอะไรโดยไม่หวังผลตอบแทน กูพูดอยู่เสมอ มันเป็นนิยาย อย่าเอามาใช้กับชีวิตจริง

แต่พอถึงเวลานั้นจริง กูก็ทำไม่ได้อย่างที่คิด

เวลาหลงรักใคร มันจะหน้ามืดจริงๆ ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำเพื่อคนๆนั้นได้สักพัก เราจะกลับมาเห็นแก่ตัวเองว่า เค้าได้ให้อะไรกลับมาจากเรามั่ง หลังจากนั้น พอเรียกร้องกลับไป ก็ถูกปฏิเสธ

.

กูไม่ได้โง่เหมือนอย่างคนอื่นหรอกนะ

.

ครั้งนึง กูเคยอยากฆ่าเค้าให้ตายคามือ เวลาที่เค้าทำร้ายกูด้วยท่าทางเหล่านั้น มันขนลุก ฟังดูน่าใจหาย ความเฉยเมยที่กูถูกกระทำนั้น มันห่อหุ้มให้กูต้องตอบโต้ด้วยความเย็นชากลับไป กูอาจจะดูใจร้ายในสายตาเค้านะ แต่นั่นเป็นทางออกทางเดียวที่กูคิดออกในเวลานี้

ถึงมันไม่ดีสำหรับเค้า แต่มันดีสำหรับกู

กูจะไม่ยอมปล่อยให้ตัวกูจมอยู่กับความหดหู่ หรือหลุดเส็งเคร็งที่กูสร้างมันขึ้นมา กูไม่ขออยู่เป็นคนแสนดี ที่ไม่หายไปไหนจากเค้าหรอกนะ กูไม่ได้เป็นคนที่มีความอดทนพอ ในขณะที่กูถูกมองว่าเป็นเพียงแค่คนสำคัญ เมื่อเค้าไม่เหลือใคร กูไม่ได้เป็นคนดีขนาดนั้น

กูรู้ว่าที่ผ่านมากูทำตัวแย่มากๆ แต่มันก็ดีมากๆในช่วงที่ผ่านมา

การที่กูได้เป็นตัวกูแบบนี้ กูได้ถามตัวเองกลับไปกลับมา ถึงสิ่งที่เป็นอยู่ แล้วกูก็ไม่เข้าใจว่าทำไมกูต้องทุ่มแรงใจ กาย ลงไปเพื่อเค้า ในขณะที่กูทรมาณแทบตายกับการที่เค้าไม่สนใจความรู้สึกกู แล้วกูล่ะ พอจะแคร์ได้มั้ยกับความรู้สึกตัวเอง กูจะรักตัวกูเองมากกว่าคนอื่นอย่างที่ผ่านมาไม่ได้เลยหรอ

ดีอย่าง ที่เค้าไม่ได้เป็นคนดีอะไรมากมาย ถึงทำให้กูเย็นชาได้ขนาดนี้

ดีที่เค้าไม่ได้ยื้อหรือรั้งกูไว้อย่างแต่ก่อน แต่ถึงทำ มันคงไม่ได้ผล เพราะกูตอนนี้กับตอนนั้น มันไม่ใช่คนเดียวกัน

ดีที่ได้เจอกับคนแบบนี้ ถึงสอนให้กูได้รู้จักเลือกที่จะชอบ ไว้ใจ แม้แต่จะมอบหัวใจ ไว้ให้กับคนที่เค้าสนใจกับความรู้สึกกูบ้าง

ดีที่กูไม่ได้ทำตัวงมงาย โง่งม เหมือนอย่างคนอื่นๆ

ดีที่กูเข้มแข็งขึ้นแบบนี้

.

ผ่านช่วงเวลานั้นไปสักพัก

.

ใช่ กว่ากูจะดีขึ้นขนาดนี้ได้ ไม่ใช่วันสองวันหรอก

ดังนั้น ใครกำลังแย่ ก็ใจเย็นๆเข้าไว้ ฟุ้งซ่านไปได้ แต่ขอให้นึกถึงความเป็นตัวของตัวเองเอาไว้ อย่าได้ทิ้งตัวเองเอาไว้ที่ไหน

ตัวเราเอง สำคัญที่สุด หากจะแย่ จะสุข จะทุกข์ มันอยู่ที่ตัวเราเลือกเอง

เลือกที่จะรู้สึกแบบไหน เลือกที่จะทนต่อไป ยื้อมันเอาไว้

หรือเลือกที่จะตัดทุกๆอย่างออกไป เพื่อให้ตัวเรารู้สึกดีขึ้น

และกูเลือกแล้ว ที่จะหยุดความสัมพันธ์ของเรา และทิ้งมันไปให้หมด อย่าให้เหลือ แม้สักนิดของเสี้ยวหัวใจ

.

.

.

ดีนะที่เราได้รู้จักกัน มันสอนอะไรกูมากมายหลายอย่าง

แต่จะดีกว่านี้ ถ้าเราจะรู้จักกันแค่ผิวเผินไม่ต้องมารู้ใจกันเหมือนแต่ก่อน

ยิ่งกูเลิกหลงมากเท่าไร มันยิ่งทำให้กูมองเห็นอะไรที่แย่ๆในตัวเค้าเยอะมากขึ้นเรื่อยๆ

กูไม่อยากจะทำให้ความทรงจำดีๆที่ผ่านมา ต้องมาจบด้วยคำว่า

"ที่แท้แม่ง เหี้ยแบบนี้นี่เอง"

.

.

.

.

ให้กูมองมึงเป็นคนดีต่อไปเหอะนะ