สติสัมปชัญญะ
posted on 01 Jul 2007 00:27 by brad
ที่ผ่านๆมา สอนให้กูได้เรียนรู้ว่า
บางครั้งการเห็นแก่ตัวบ้างก็เป็นสิ่งที่ดี
พอโดนทำร้ายมากๆ มันก็สอนให้รู้จักจำ
เรียนรู้วิธีที่ทำหัวใจให้แข็งเป็นหิน
ทำให้มันเย็นชาซะบ้าง
พอความอดทนมีมากขึ้น
ความฟุ้งเฟ้อมันก็น้อยลง
หัวสมองก็ปลอดโปร่ง
แล้วเมื่อทุกๆอย่างหยุดนิ่ง
รู้ตัวเข้า
ก็ไม่ได้คิดอะไรสักอย่าง
.
.
.
.
.
ถึงแม้ว่าจะเสียน้ำตาไปสักแค่ไหน
เรา เค้า
รักกันสักแค่ไหน
มันก็เกิดความคิดว่ายังไม่พร้อมขึ้นมาอยู่ดี
ไม่อยากเสียใครไป
แต่ก็ไม่อยากจะทำร้ายน้ำใจใครไปเหมือนกัน
บางครั้งการเห็นแก่ตัวบ้างก็เป็นสิ่งที่ดี
พอโดนทำร้ายมากๆ มันก็สอนให้รู้จักจำ
เรียนรู้วิธีที่ทำหัวใจให้แข็งเป็นหิน
ทำให้มันเย็นชาซะบ้าง
พอความอดทนมีมากขึ้น
ความฟุ้งเฟ้อมันก็น้อยลง
หัวสมองก็ปลอดโปร่ง
แล้วเมื่อทุกๆอย่างหยุดนิ่ง
รู้ตัวเข้า
ก็ไม่ได้คิดอะไรสักอย่าง
.
.
.
.
.
ถึงแม้ว่าจะเสียน้ำตาไปสักแค่ไหน
เรา เค้า
รักกันสักแค่ไหน
มันก็เกิดความคิดว่ายังไม่พร้อมขึ้นมาอยู่ดี
ไม่อยากเสียใครไป
แต่ก็ไม่อยากจะทำร้ายน้ำใจใครไปเหมือนกัน


แต่ควรแยกแยะว่า "อะไรควรทำ หรือ อะไรไม่ควรทำ" ต่างหาก
เพราะนั่นทำให้เรารอดได้มากกว่า
#1 By OH-O ! ! on 2007-07-01 00:32