ตายไปแล้วได้อะไรน้า?

เรื่องของเรื่องคือ ว่างงานอยู่ ตกงาน ต้องขอตังค์พ่อแม่ใช้ 

ก็เลยพยายามหาไรทำเล่นๆ ปรกติก็เล่นบล็อคอยู่บ้าง  

บล็อคนี้ กับ Errorblog  << เป็นบล็อควาดการ์ตูนลงเล่นๆอ่านมันส์ๆ อ่านกันฟรีๆ

แล้วก็เคยได้ยินว่า หารายได้จาก Blog มันมีคนทำได้  ก็เลยลองเซิสดู

เอามาโพสไว้ เผื่อใครอยากจะทำบ้าง 

นี่ก็ลองทำไปไม่กี่วัน ได้ตังค์มา บาทสองบาทเอง มีโฆษณาอยู่ สนใจก็คลิ๊กไปดูกันบ้างเด้อ

อันนี้เป็นเวปที่ ข้าน้อย ไปสมัครมา

 .

คลิ๊กเข้าไปที่รูปได้เลย

แอดยิ้ม ระบบการใช้งานไม่ยุ่งยากเท่าไร แต่ก็ต้องรอการตอบรับสักแปปนึง

.

บัมคิว ระบบง่ายอีกแหละ อันนี้รวดเร็วกว่า แอดยิ้มนะเราว่า

.

กูเกิล แอดเซ้น เป็นของกูเกิลแหละ ค่าเงินเป็น US ด้วยนะ ดูหรูหรา ไฮโซ เหมือนได้ตังค์เยอะ แต่ไม่รู้จริงๆได้เยอะจริงรึป่าว

.

ไว้ว่างๆจะหามาอีก 

นี่ยังมี SEO อีก คือไรไม่รู้ เดี๋ยวค่อยๆศึกษาดูก่อน ไว้มาโพสอีกที

ส่วน Adsense  ก็สมัครไปที่เวป จากนั้นก็ยืนยันที่อีเมลล์ แล้วก็ต้องรอทางเวปเช็คกับบล็อคของเรา

จากนั้น ก็หาเลือกโฆษณา แบบเป็นคลิ๊กแล้วได้ตังค์ก็ดี

แล้วไปรับโค้ดโฆษณา ของเค้ามาแปะ 

ถ้าเป็นที่ Exteen ก็เค้าไปที่ Theme แล้วก็กดดู Widget  แล้วก็ใช้พวก Cusyom code ทั้งหลายแหละ

ย้ายมันขึ้นมาไว้ตามที่ต้องการ จะเป็น Head Blog ก็ได้ หรือ Slide Bar ก็ดี 

ไปก๊อปโค้ดที่เราสร้างมาแปะ แล้วก็ Save จากนั้นก็รอผล 

เป็นอันเสร็จเรียบร้อย  ลองทำกันดูนะ เผื่อได้ตังค์ 55555

งานเล่นๆสำหรับคนว่างงาน (ไม่ใช่ตกงานเด้อ)

วันก่อน นอนหลับไปเพราะความเหนื่อย

รู้สึกตัว  ก็ลุกขึ้นไปเปิดไฟ แต่ไฟก็ไม่เปิด

พอรู้สึกตัวอีกที หัวก็ยังอยู่ที่หมอนอยู่เลย 

แล้วก็ลุกไปอีก เปิดไฟไม่ติดอีก 

หัวยังอยู่ที่หมอน 

ลองลุกขึ้นมา   ลุกขึ้นมาแล้ว แต่ความรู้สึกว่าหมอนยังติดหัวอยู่

ก็หัวยังอยู่ที่หมอนนี่หว่า

พยายามลืมตา  แต่ก็ลืมไม่ขึ้น 

หัวยังอยู่ที่หมอน

ไม่ทุรนทุรายนะ   ไม่ได้รู้สึกว่าโดนอำ  รู้สึกว่าตื่น ทั้งที่จริงๆหลับ

..

ไม่ได้หลับไปต่อ พยายามตื่นสักพัก  ก็ตื่นขึ้นมาได้

แปลก

ไม่เคยเป็นอาการนี้

แต่มีครั้งนึง อยู่หอ นอนอยู่ห้องคนเดียว หลับ

แล้วรู้สึกตัว ว่ามีคน มาบีบคออยู่ทางด้านซ้าย  รู้สึกหายใจไม่ออก 

อึดอัด  พยายามดิ้น  จนสุดท้ายก็ตื่นแล้วก็ ไม่นอนแล้ว 

หยิวววววว

เตรียมตัวตื่นตั้งแต่ 8 โมงเพื่อหวังไม่ให้ไปสายในตอน บ่าย 2

เวลานัด บ่ายสอง บ้าน อิทธิฤทธิ์ (จดไว้ใส่กระดาษมาตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว)

ก็ปริ้นการ์ตูน กว่าจะทำอะไรเสร็จ ปาเข้าไปเที่ยงกว่า รีบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ขึ้นรถตู้ ชม กว่าๆ มาถึงหน้า บริษัท 

ทันเวลาพอดี 55555

รูปอาจจะชุ่ยไปหน่อย แต่ดูรู้เรื่อง

จากนั้นก็เข้าไปที่ หน้าออฟฟิส ที่เคยมายื่นไปสมัครไว้แล้ว บอกพี่เค้าด้วยความมั่นใจว่ามาหาพี่ที่ชื่อก้อย

เราก็บอกไปว่า พี่เค้าโทรมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้วอ่ะครับ  พี่เค้าก็ยังย้ำว่าไม่มีนะ คนชื่อก้อย

แล้วเค้าก็เช็คกับที่เวิร์คพ้อยที่เป็นบริษัทแม่ให้  เค้าก็บอกว่าไม่มี.....

เอาแล้วไงกู -*- (เราคิดในใจ)

เราก็เลยหาเบอร์เมื่อประมาณ พฤ ที่แ้ล้ว โทรกลับไป ก็พบว่า ใช่คนชื่อก้อยพอดี

"คราวที่แล้วพี่บอกอยู่ บริษัท บ้านอิทธิฤทธิ์ ไม่ใช่หรอครับ " พี่เค้าก็บอกอยู่วิธิตา

เอ่ออออ..... อารมณ์ ยังไงบอกไม่ถูก

ชีวิตกู

ทำไมกูเป็นคนแบบนี้

หูกูทำไมกวนตีนแบบนี้ เสือกจดไว้อีกว่า บริษัท บ้านอิทธิฤทธิ์  

จาก บ. บ้านอิท กะ บ. วิธิตา มันไกลกันโคตรเลยนะโว๊ย!!!!!!!!!!!!!

ปทุม กับ รัชดาเลยนะสาดดดดดด....

นั่งแท๊กซี่เสียค่าโง่ สองร้อยกว่าบาทเลย

ก็บอกพี่เค้าไปแบบนั้นแล  แต่พี่ที่ บ.วิธิตา ก็น่ารัก เราไปสายกว่าเวลานัด(เพราะความผิดพลาดของกูเอง)

ก็ยังไม่ว่าไร คุยสนุกสนานเฮฮาด้วยซ้ำ

เฮ้อ....หมอไม่รับเย็บ

.

.

กลับมาเปิดเมลล์ การ์ตูนที่ส่งไปเล็ด เค้าตอบกลับมาแล้ว

เนื้อหารุนแรง ไม่เหมาะกับเยาวชน เราคิดว่าเล็ดเป็นการ์ตูนวัยรุ่น นึกว่าจะรอดซะอีก

แต่หน้าก็เกินโควต้าไปครึ่งๆจริงๆ 40 หน้าแนะ

แต่ถ้าเราเป็น บก. ถ้าการ์ตูนมันจ๊าบจริง เราก็จะให้ลง

แต่เราก็ไ่ม่ได้เป็น บก. และ แม่เราก็ไม่ได้เป็นเจ้าของสำนักพิมพ์

และการ์ตูนกูอาจจะไม่จ๊าบจริงก็ได้